Η πρώτη επαφή με άτομα με κοιλιοκάκη προβληματίζει το
διαιτολόγο τόσο κατά τη διάρκεια της πρώτης συνομιλίας τους, όσο και μετά κατά
τη διάρκεια της προσπάθειας για κατάρτιση διαιτολογίων τα οποία πρέπει να
καλύπτουν τις αυξημένες ανάγκες των ατόμων αυτών.
Οι προβληματισμοί αρχικά αφορούν τα προϊόντα που μπορούν να καταναλώσουν
με ασφάλεια. Γρήγορα γίνεται κατανοητό ότι μπορούν να καταναλώσουν λίγα μόνο
από τα βιομηχανοποιημένα προϊόντα του εμπόρου και αυτό είναι περιοριστικό. Έτσι
πρέπει όλα του σχεδόν τα γεύματα να παρασκευάζονται στο σπίτι.
Το δεύτερο ζήτημα που προκύπτει είναι ότι οι κοινές συνταγές
που υπάρχουν στα βιβλία μαγειρικής, αναφέρονται σε κοινά άλευρα με συνέπεια τα
παρασκευάσματα που προκύπτουν όταν κάποιος χρησιμοποιεί άλευρα ελεύθερα
γλουτένης να έχουν διαφορετικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Έτσι κρίθηκε
απαραίτητα η συλλογή συνταγών που να εξυπηρετούν τα άτομα με κοιλιοκάκη. Στην
Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχουν πηγές άντλησης τέτοιων συνταγών και οι αντίστοιχες
αγγλικές συνταγές που υπάρχουν σε αφθονία θα ήταν μάλλον δύσκολο να
αντικαταστήσουν τις ελληνικές παραδοσιακές, τόσο λόγω της γεύσης τους που
δύσκολα γίνεται αποδεκτή όσο και της σύστασής τους αφού δεν ανταποκρίνονται στα
πρότυπα της μεσογειακής διατροφής. Έτσι, μητέρες ατόμων με κοιλιοκάκη που αντιμετώπισαν
το πρόβλημα αυτό πριν από τους διαιτολόγους πέτυχαν κάποιες πολύ καλά προσαρμοσμένες
συνταγές και δέχτηκαν να τις μοιραστούν μαζί μας, βοηθώντας έτσι να
δημιουργηθεί μια τράπεζα συνταγών.